Dwa miesiące wcześniej. -Chris oto twój nowy dom.- kierowca z Domu Dziecka wskazał na dość dużą willę. - Wychodź już z tego samochodu i chodź ze mną. Posłusznie wykonałem polecenie mężczyzny, który już po chwili dzwonił do drzwi. -Dzień dobry! Proszę wejdźcie.- do domu wpuściła nas młoda kobieta o ślicznych blond włosach.- Ty musisz być Christopher. Jestem Crystal.- posłała mi uprzemy uśmiech, który odwzajemniłem. Chciałem coś powiedzieć, ale tylko opuściłem głowę jak pięciolatek, którego biją rodzice, a boi się o tym powiedzieć. Na szczęście kobieta zrozumiała, że nie ma sensu dalej ze mną "rozmawiać" i zaprowadziła mnie do mojego nowego pokoju. Ta... Znowu nowy dom, rodzina, pokój... Heh... Ciekawe na jak długo.