Prolog

         Teraz czuję tylko nieustający ból na każdym milimetrze mojego ciała, a jedynym lekarstwem na to jest skok z okna na siódmym piętrze, gdzie aktualnie się znajduję. Tylko jest mały problem-najpierw jakoś muszę do tego pieprzonego okna dojść. Heh... ciekawe jak skoro nawet nie mogę poruszyć palcem, a co dopiero wstać. Może mi ktoś pomoże, co? Jakoś jeszcze kilka dni temu cała rodzina i kilku "przyjaciół" błagało mnie bym się zabił... Tak Chris bij się dalej z myślami i czekaj, aż ktoś przyjdzie ci z pomocą. Ba! Najpierw musiałby kogoś obchodzić twój los... 
         Dobra, trzeba skończyć z tym użalaniem się nad sobą...

 --------------------------------------------------------------------

Heejo! :D
Najlepszego w Nowym Roku! :***
Na razie taki krótki wstęp do kilku-rozdziałowego opowiadania. Mam nadzieję, że się Wam spodoba. Byłabym wdzięczna, gdybyście skomentowali prolog. :D
Do następnego :)
Całuję Thallia :D