"Nie wszystko da się wybaczyć..." (część czwarta) ZWIASTUN

  Zwykły dzień, nic wyjątkowego. A jednak ja dopatruję się w nim magii. Nie potrafiłam wybaczyć, więc zajęłam się czymś innym by o tym nie myśleć. Jednak to nie takie proste, kiedy spotykam go na każdym kroku...

- Amelia?- z rozmyślań wyrwał mnie głos mojej przyjaciółki.

- Tak? - odpowiadam, próbując ukryć to, że nie słuchałam co do mnie mówi- jak widać na darmo.

Westchnęła- Pytałam czy dołączysz do Tancereczek.

- A... Zastanawiałam się nad tym, ale nie wiem... Nie jestem pewna jak wypadnę na eliminacjach do drużyny.

   Tancereczki to popularna grupa taneczna. Są znakomici, nigdy nie widziałam trudniejszych choreografii w świetnym wykonaniu. Gdy dołączysz- i rzecz jasna dostaniesz się- stajesz się rozpoznawalny w szkole, masz szansę na stypendium.

   Co roku, w połowie listopada, urządzają casting. Korytarze zostały jakiś czas temu oblepione plakatami, które zapowiadają to wydarzenie, wszyscy wokoło szeptają na ten temat. Jednym słowem- działo się.

- Warto spróbować!- ona i ten jej optymizm...

- Właściwie- stracę tylko godność robiąc z siebie pośmiewisko- zaśmiałam się nerwowo.

- Przesadzasz, ale w pewnym sensie, masz dobre nastawienie. Taniec to zabawa, więc tak potraktuj te eliminacje. Dostaniesz się- świetnie, nie- to spróbujesz za rok. Robiąc z siebie pośmiewisko tworzysz żenujące wspomnienie, z którego za kilka lat będziemy się śmiały.

- TAAKK!- klasnęłam w dłonie.- Ty z pewnością będziesz się śmiała- pokazałam przyjaciółce język.

- Oj tam.. Przesadzasz- popatrzyłam na nią i obie wybuchnęłyśmy śmiechem.

***

Po rozmowie z Klaudią postanowiłam spróbować swoich sił w zespole. O ile dobrze zapamiętałam, eliminacje rozpoczynały się po południu, więc miałam jeszcze chwilę. Postanowiłam pójść do biblioteki i poprzeglądać mój pamiętnik.
Ostatnio kiedy to robiłam moje wspomnienia wróciły i ukazały prawdziwą stronę "przyjaźni" z Dawidem. Tym razem, chcę zająć czymś czas, ze względu na stres.
Wcześniej nie tańczyłam, ale po wypadku szukałam nowych zainteresowań. Na drodze ku temu znalazłam muzykę. W wakacje chodziłam na zajęcia w domu kultury i okazało się, że jestem dobra. Polubiłam to, więc uznałam, że taniec będzie nowym elementem mojego życia.

-------------------------------------------------------------------------------------------
Strasznie dawno nic tu nie publikowałam... Tą część napisałam w podobnym czasie, ale nie opublikowałam.
Niech to będzie zwiastun, jeżeli chcecie więcej, czekam na opinię. Dopiero wtedy dopisze oraz opublikuję resztę!
Całuję Thallia

-Wybaczam ci. Słyszysz?! Wybaczam Ci! -w głębi duszy już dawno mu przebaczyłam. 

Chłopak, zdezorientowany, spogląda na mnie.- Nie chcę litości, Mel- wiem. 

- Mówię prawdę!- nie wierzy mi.- Było mi ciężko, ale jeszcze gorzej, gdy muszę oglądać Ciebie, umierającego każdego dnia po trochu... A to wszystko przez taką głupotę...