One shot- część pierwsza [aktualizacja]

      Stał jak zwykle sam. Opierał się plecami o brudną ścianę budynku szkoły. Spoglądał na przechadzających się po korytarzu uczniów i zastanawiał się o czym w tej chwili myślą. Czy tylko on się nad tym zastanawia?
      Każdego dnia bił się z myślami. Czuł się dziwny i gorszy. Dlatego też czasem odcinał się od ludzi- przyjaciół czy rodziców. Bał się cokolwiek pomyśleć chodź czasami pozwalał sobie na to zdając sobie sprawę, że przecież do jego głowy nikt nie wejdzie. Znajomi i rodzice ciągle powtarzali mu jedno- nie nadajesz się do życia w społeczeństwie.
-Może oni mają rację?- przypadkiem powiedział na głos, a zanim się z orientował kilku znajomych odwróciło głowy w jego kierunku.


-Ty mówisz!- śmiali się.
-A tak w ogóle to kto ma rację i w jakiej sprawie?- dopytywał jeden z nich.
-Co? A... Nie ważne.-schylił się wziął plecak i odszedł od grupki.
Myślenie to jednak pewne niebezpieczeństwo, zawsze można przypadkiem powiedzieć to na głos i tak jak w tym przypadku staniesz się jeszcze większym pośmiewiskiem.
     Nie lubił być w centrum uwagi. Czuł się wtedy... nagi. Wszyscy na ciebie patrzą swoimi wielkimi gałami i skanują nimi od stóp, aż po czubek głowy. Oceniają. Ale gdy jednak grupa przyjaciół nagle przestaje zwracać uwagę na niego czuje się odrzucony i wtedy po prostu odchodzi, siada w kącie i znów pogrąża się w swoim "własnym świecie". Tam mu chyba najlepiej.
     W pewnym momencie życia zaczął podejrzewać, że jest chory. Jakaś choroba psychiczna, przez którą zamiast tak jak inni cieszyć się życiem z przyjaciółmi on opłakuje je w własnej głowie.
      Tak przeleciał jego cały dzień. Zaraz po szkole wszedł do swojego pokoju i załączył laptopa. W wyszukiwarce wpisał "choroby psychiczne". Całą noc buszował w internecie szukając odpowiedzi na swoje pytanie. Znalazł także forum, na którym ludzie z podobnymi problemami pomagali sobie i zawierali nowe znajomości. Postanowił dołączyć...
                                                                      C.D.N
---------------------------------------------------------------------------------
Cześć Kochani!
Dawno tutaj nie pisałam. I kolejny raz proszę o komentarze. Pewnie w tym życiu się ich nie doczekam!
Co do OS-a  jest to zlepek moich przemyśleń i trochę fikcji (np. to z tą chorobą psychiczną) ukazane z perspektywy chłopaka. Niedługo ukaże się kontynuacja, a na razie życzę miłego czytania i jeszcze raz proszę o opinię w komentarzach.
By ukazał się ciąg dalszy OS-a pod częścią pierwszą musi być co najmniej 5 komentarzy !!!!
Całusy Thallia :P