One shot :D

               Blondyn, zielone oczy, koszula w kratę, na pierwszy rzut oka zwykły nastolatek. Wyglądem przypominał trochę aktora, na widok którego mdleją wszystkie moje koleżanki. Mieli jednak kilka istotnych różnic co dodawało mu wdzięku i wyjątkowości.

               Zauważyłam go gdy stałam w kolejce. Kiedy na mnie spojrzał swoimi cudownymi oczyma moje serce przyśpieszyło, a policzki powoli przybierały kolor buraka. Gdy tak patrzył zobaczyłam w nim coś- skrywał to w sobie. Nie wiedziałam tylko co, ale intrygowało mnie to. Niestety zabrakło mi odwagi by się do niego odezwać.

               Od tamtego wydarzenia minął już rok, a nie ma chwili bym nie myślała o chłopaku z kolejki. Czasami zastanawiam się co by było gdybym się odezwała. Tego pewnie nigdy się już nie dowiem. Pamiętam, że z jego twarzy nie można było nic odczytać. Była taka bez wyrazu. Nawet nie wiem dlaczego, ale było mi go szkoda.

 -Hej!- z moich rozmyślań wyrwał mnie głos współlokatorki.

-Cześć.-uścisnęłam ją.-Co tak szybko dzisiaj? Coś nie tak w pracy?- dopytywałam przyjaciółkę.

-Nie było ruchu, więc szef puścił mnie wcześniej. Co ty tam oglądasz.-spojrzała na ekran mojego laptopa.

-Przeglądam oferty na wyjazdy wakacyjne.

-Znalazłaś coś ciekawego?

-W zasadzie tak. Popatrz.-pokazałam jej ofertę.-Nie drogo, dużo atrakcji, a przede wszystkim miasto moich marzeń.

-Uuuu... Zawsze chciałam pojechać do Hiszpanii. Zamierzasz się tam wybrać?

-Chciałabym.-odłożyłam laptopa i podeszła do kuchenki.

-No to w czym problem? Rezerwujesz i już.

-To nie takie proste.

-Mówiłaś, że ta wycieczka nie jest droga. Mamy trochę pieniędzy, które odkładałyśmy na wakacje. Za mało?- dopytywała.

-Nie.

-Dobra, to teraz już nic nie wiem.-gestem załamała ręce.

-Oj no bo chodzi o to, że w tym miesiącu nie mam szans na jeden dzień urlopu, a co dopiero na dwa tygodnie.- opadłam na krzesło.

-Pogadaj z szefem. Jestem pewna, że się zgodzi.-pokręciłam głową.– No chociaż spróbuj!- na mawiała.

-Dobra, ale wątpię.

             Następnego dnia po bardzo długich namowach szef w końcu zgodził się na dwa tygodnie wolnego dla mnie i Zuzy. Szybko zarezerwowałam miejsca w samolocie i podpisałam umowę z biurem podróży, które organizowało tą wycieczkę. Nie lubię robić czegoś na ostatnią minutę, ale było warto. Hiszpania to przepiękny kraj. Zatrzymałyśmy się przytulnym hotelu. Z balkonu naszego pokoju mogłyśmy podziwiać plażę.

-Klaudia?- zawołała mnie przyjaciółka.

-Yhm?- otworzyłam leniwie oczy.

-Jest wieczór, a my jesteśmy w mieście naszych marzeń... Choć pójdziemy na pochodzić po sklepach, albo potańczyć w dyskotece.

-Daj mi chwilę i możemy iść.- posłałam jej uśmiech i zwlokłam się z łóżka.

Po chwili byłyśmy już gotowe.

-A tak właściwie to gdzie idziemy?- zapytałam.

-Przejdziemy się po mieście, zjemy coś i kupimy coś ładnego?

-Dobrze.- wyszłyśmy z hotelu.

              Było bardzo ciepło, mimo iż było około jedenastej wieczorem. Dookoła szło dużo ludzi- jedni wchodzili do sklepów, drudzy spacerowali, inni wybierali się na plażę. Postanowiłyśmy, że wybierzemy się jeszcze potańczyć w pobliskiej dyskotece. Klub nie znajdywał się zbyt daleko, więc po kilku minutach znalazłyśmy się już w środku. 

                Tańczyłyśmy już chyba od dwóch godzin powoli zaczynałam się czuć zmęczona.

-Pójdę po coś do picia.-oznajmiła przyjaciółka.

-A ja chyba wyjdę się przewietrzyć.

-Dobra, ale się nie zgub. Sporo ludzi się tutaj kręci.-pokiwałam głową i wyszłam na zewnątrz.

Odetchnęłam świeżym powietrzem i od razu poczułam się lepiej. Wiał lekki wiatr, taki przyjemny. Usiadłam na ławce i zamknęłam oczy. Dawno już nie miałam okazji się tak dobrze bawić. W dodatku w Hiszpanii! A najlepsze, że jestem tu z przyjaciółką. Czego chcieć więcej?

-Przepraszam?- otworzyłam oczy i zobaczyłam jakiegoś chłopaka, który chyba mnie wołał.

-Mówił pan do mnie?- zapytałam.

-Owszem.- przytaknął.-Wychodząc, wyleciała pani komórka.

Przeszukałam kieszenie spodenek i nie było tam wcześniej włożonego telefonu.

-No... Tak musiał mi wypaść i nawet nie zauważyłam.-oznajmiłam.- Dziękuje... emm...

-Olek.

-No więc dziękuję Olku. –posłałam mu „ciepły” uśmiech i odebrałam zgubę.- Jestem Klaudia.

-Może to tylko wrażenie, ale spotkaliśmy się już kiedyś?- zapytał.

Przyjrzałam się mu wyraźniej i... rozpoznałam go. To był ten chłopak z kolejki, którego śliczne oczy nie dają mi spokoju od roku. Wiele się nie zmienił, dalej zielonooki blondyn, wciąż podobny do tamtego przystojnego aktora. Był bardziej opalony, niż wtedy no i nie miał na sobie tej koszuli w kratę co ostatnio. Znowu moje serce chciało wyskoczyć z piersi. Czy to

Nie dziwne, że moje myśli od roku krążyły wokół obcego faceta, a gdy go spotkałam po raz drugi czuję się wniebowzięta?

-Przeproszę cię tylko na chwilę.

 Uśmiechnęłam się do niego i wyjęłam telefon po czym napisałam krótką wiadomość do Zuzy:

Jestem na zewnątrz, spotkamy się w hotelu. Później ci wszystko wyjaśnię. Zgadnij kogo spotkałam? Nie martw się o mnie.

Klaudia.

Wróciłam do chłopaka, który dalej stał w tym samym miejscu co chwilę temu.

-Już jestem. Musiałam napisać do koleżanki by mnie nie szukała.- skinął głową.

Wciąż nie mogłam uwierzyć, że znów go widzę. Uważam, że komórka nie wypadła mi z kieszeni przypadkowo. Przypadki się nie zdarzają. Czyżbym dostała drugą szansę od losu? Jedno jest pewne, taj nie zmarnuję.

-Z tego co pamiętam to jakiś czas temu natknęliśmy się na siebie w czekając w kolejce.

-Heee?- zapytał.

-Pytałeś czy się już kiedyś spotkaliśmy.

-No tak.-przytaknął.- Może pójdziemy gdzieś usiąść i pogadać?- zaproponował.

-Niedaleko jest przytulna kafejka.-oznajmiłam.

-To chodźmy.- wstałam i poszłam wraz z nim.

Teraz już nie muszę zastanawiać się co by było gdyby...

-------------------------------------
Heeej :D
Co prawda jedyny komentarz pod ostatnim postem wstawiła moja koleżanka, ale (za namową kogoś) postanowiłam opublikować Wam to... dzieło? xD
Miałam wysłać to na konkurs, ale nie zdążyłam.
Zachęcam do komentowania ponieważ to dodaje mi chęci by pisać. Czytasz=komentujesz :D
 Za niedługo (mam nadzieję) opublikuję rozdział drugi.
Całuję Thallia :p